Sinds Mohammed heeft besloten dat het moment daar is om de huwelijksmarkt te betreden, is zijn hele familie aan het werk gezet. Zijn moeder, broers, zussen en ooms en tantes informeren ijverig naar geschikte dames die voldoen aan het wensenlijstje voor de ideale bruid: goed opgeleid (carrière niet nodig, maar ze moet wel de kinderen een goede opleiding meegeven), religieus (uiteraard moet ze een hoofddoek dragen, maar ook uit een religieuze familie komen), een leuke uitstraling en als het nog even kan ook knap.
Advertentie voor dé Islamitische datingsite
Als er een geschikte kandidate gesignaleerd is, gaat hij samen met zijn moeder en broers/zussen bij de familie van het meisje op bezoek. Onder het genot van een kopje thee worden beleefdheden uitgewisseld en polsen de twee elkaar. Als hij een meisje leuk vindt, zal hij nog een keer langsgaan met de hele familie, waarna het potentiële stel zich even terug mag trekken om elkaar wat beter te leren kennen.
Dan breekt de spannendste fase van de relatie aan: de verloving. Hij zal haar familie om haar hand vragen en als zij ermee instemt, worden de verlovingspapieren getekend. Op dat moment begint wat wij eigenlijk het daten zouden noemen; ze gaan samen uit -uiteraard altijd met een chaperone- bellen elkaar veel en leren elkaar zo beter kennen. Als één van de twee een huwelijk dan toch niet ziet zitten, kan de relatie nog zonder veel moeite verbroken worden.
Al kletsend kwamen we tot de conclusie dat de kans groot is dat Mohammed binnen een half jaar gaat trouwen. En ook al is het voor mij een bizar idee om op zo’n manier je levenspartner te ontmoeten, zijn zenuwachtig enthousiasme over wat de toekomst hem zou brengen, werkte aanstekelijk. Ik verheug me dan ook al op het bekijken van de trouwfoto’s. Want ongeacht hoe religieus de ceremonie zal zijn, als vrouw mag ik in tegenstelling tot al mijn mannelijke collega’s wel gewoon de foto’s van het bruidspaar zien – waarop zij zonder hoofddoek en in ongetwijfeld sexy trouwjurk zal stralen.
